Groetjes uit Mijas Pueblo: witte straten, bergen en zee
Groetjes uit Mijas Pueblo: witte straten, bergen en zee
Hoog boven de Costa del Sol ligt Mijas Pueblo, een van die plaatsen die er vanaf zee bijna onwerkelijk uitziet. Witte huizen liggen tegen de groene hellingen van de Sierra de Mijas en tussen de bebouwing door kijkt u richting de Middellandse Zee. Het historische centrum werd al in 1969 uitgeroepen tot Conjunto Histórico-Artístico en heeft nog altijd het onregelmatige stratenpatroon dat tijdens de islamitische periode werd gevormd.
Toch is het belangrijk om meteen onderscheid te maken tussen Mijas Pueblo en de gemeente Mijas. De gemeente strekt zich uit van de bergen tot aan zee en omvat onder andere ook Las Lagunas en La Cala de Mijas. Mijas Pueblo is de historische witte kern op de berghelling. Dat betekent dat ‘een woning in Mijas’ qua omgeving werkelijk alles kan betekenen van een dorpshuis tussen witte straatjes tot een appartement aan de kust of een villa in een urbanisatie. De hele gemeente heeft bovendien een zeer internationale bevolking: de gemeentelijke afdeling voor buitenlandse inwoners spreekt momenteel over ongeveer 90.000 ingeschreven inwoners, waarvan bijna 40 procent uit het buitenland afkomstig is.
Meer over wonen aan de Costa del Sol bij Casas Palmeras
De geschiedenis van Mijas begon niet bij de witte huizen
De oudste bekende menselijke aanwezigheid in het huidige gemeentelijke gebied gaat terug tot het Paleolithicum. De toeristische dienst noemt sporen van menselijke aanwezigheid van meer dan 20.000 jaar geleden en ook resten uit de Bronstijd zijn gedocumenteerd.
Vanaf ongeveer 900 voor Christus verschenen Feniciërs langs de kust van Málaga. Zij gebruikten riviermondingen als handelsroutes naar het binnenland en wisselden landbouwproducten en mineralen uit met lokale gemeenschappen. In de omgeving van Mijas zijn verschillende nederzettingen uit deze periode gevonden.
En juist boven in Mijas Pueblo kwam de afgelopen jaren iets heel bijzonders aan het licht.
Onder La Muralla lagen de ‘ogen van Astarte’
Bij archeologisch onderzoek rond de oude vesting van Mijas zijn aanwijzingen gevonden voor een Fenicisch-Punisch heiligdom.
Onder de vondsten bevinden zich twee zogenaamde oculaire platen die in de archeologie bekendstaan als de ‘ogen van Astarte’, samen met terracottafiguren, keramiek en andere voorwerpen uit deze periode.
Dat betekent dat de strategische heuvel waarop later de middeleeuwse vesting werd gebouwd waarschijnlijk al veel eerder een bijzondere functie had.
Wanneer u tegenwoordig door de Jardines de la Muralla loopt en over de kust uitkijkt, staat u dus op een locatie waarvan de geschiedenis veel verder teruggaat dan de zichtbare middeleeuwse muren.
Ook de Romeinen waren overal in Mijas
Tijdens de Romeinse periode ontstonden villa’s, landbouwbedrijven en handelsnederzettingen verspreid over het huidige gemeentelijke gebied.
Archeologische vondsten zijn onder andere gedaan bij Osunilla, La Cala, El Olivar en rond de Río Fuengirola. Romeinse keramiek en munten bestrijken een periode vanaf de tijd van keizer Augustus tot ongeveer het einde van de vierde eeuw.
Bijzonder interessant is bovendien de marmerwinning in de Sierra de Mijas. De steengroeven waren al tijdens de Romeinse periode belangrijk en zouden eeuwen later opnieuw een belangrijke inkomstenbron worden.
Mijas verhuisde waarschijnlijk juist omhoog om veiliger te wonen
Na het uiteenvallen van het Romeinse rijk nam de veiligheid in de vlakke kustgebieden af.
De gemeentelijke geschiedschrijving houdt daarom rekening met de mogelijkheid dat delen van de bevolking zich vanuit de oude kustnederzettingen naar beter verdedigbare hoger gelegen plekken verplaatsten, waaronder het huidige Mijas en Osunilla.
Dat zou meteen verklaren waarom deze berghelling zo geschikt bleek voor een versterkte nederzetting.
Van hieruit kon men de kust, de valleien en belangrijke routes uitstekend overzien.
Meer dan zeven eeuwen islamitisch Mijas
Vanaf het begin van de achtste eeuw kwam de regio onder islamitisch bestuur.
Mijas – in historische bronnen onder andere Mixas genoemd – ontwikkelde zich gedurende de eeuwen van Al-Andalus verder. De nederzetting maakte deel uit van een netwerk van versterkte plaatsen en landbouwgemeenschappen. In de negende eeuw sloot Mijas zich zelfs aan bij de opstand rond Umar ibn Hafsun, die vanuit Bobastro grote delen van Málaga en omliggende gebieden tijdelijk onder zijn controle kreeg.
Agricultuur was de economische basis.
Nieuwe irrigatietechnieken en gewassen veranderden het landschap. Volgens de gemeentelijke geschiedenis waren vijgen zo belangrijk dat de Andalusische geograaf Al-Idrisi schreef dat vijgen uit dit gebied zelfs tot in India werden geëxporteerd. De vijg bleef tot ongeveer het midden van de achttiende eeuw een belangrijk landbouwproduct.
Het islamitische stratenplan ziet u nog steeds
Het huidige historische centrum ligt grotendeels binnen en rondom de voormalige verdedigingsstructuur.
Smalle straten lopen mee met het reliëf, maken onverwachte bochten en openen ineens naar kleine pleinen of uitzichtpunten. De huizen zijn witgekalkt en hebben vaak houten deuren, smeedijzeren balkons en potten met bloemen.
Het is precies dit straatbeeld waardoor Mijas Pueblo tegenwoordig zo bekend is geworden.
Maar het ontstond dus niet om mooi op Instagram te staan.
Het was een functionele manier van bouwen die aansloot op klimaat, terrein, veiligheid en beschikbare ruimte.
Mijas weigerde zich eerst over te geven
Aan het einde van de vijftiende eeuw rukten de legers van de Katholieke Koningen steeds verder op richting Málaga.
In 1485 vielen onder andere Marbella en het kasteel van Fuengirola, maar Mijas en Osunilla wisten weerstand te bieden. Twee jaar later werd Málaga ingenomen. Bewoners van Mijas probeerden daarna over hun overgave te onderhandelen in de verwachting dat zij de vrijheid zouden behouden.
Dat liep anders.
Vanwege de eerdere weerstand van 1485 werden de inwoners volgens de gemeentelijke geschiedschrijving uiteindelijk samen met inwoners van Málaga tot slavernij veroordeeld.
In 1492 werden gronden vervolgens verdeeld onder ongeveer vijftig nieuwe christelijke kolonisten.
Piraten maakten het leven aan de kust opnieuw gevaarlijk
De herbevolking verliep moeizaam.
Aanvallen van schepen vanuit Noord-Afrika maakten de kust onveilig en veel kolonisten verlieten hun toegewezen grond. Daarom werden langs het huidige kustgebied van Mijas tussen de zestiende en achttiende eeuw verschillende wachttorens gebouwd.
Dat kustverhaal bewaren we grotendeels voor La Cala de Mijas, die later in deze reeks haar eigen artikel krijgt.
Voor Mijas Pueblo was het gevolg vooral dat de hoger gelegen, beter verdedigbare dorpskern belangrijk bleef.
De Iglesia de la Inmaculada Concepción is deels een verdedigingswerk
Een van de opvallendste gebouwen is de Iglesia de la Inmaculada Concepción.
De bouw begon in de tweede helft van de zestiende eeuw en werd in 1631 voltooid. Maar de vierkante toren tegen de kerk is ouder dan de kerk zelf. Het was oorspronkelijk de Torre de la Vela, een verdedigingstoren waarin inwoners bescherming konden zoeken wanneer het dorp werd aangevallen. Later werd deze toren simpelweg in de kerk opgenomen en als klokkentoren gebruikt.
Bij restauratiewerkzaamheden in 1992 werden bovendien schilderingen van acht apostelen ontdekt, gedateerd rond 1632.
Het is weer zo’n gebouw waarin militaire en religieuze geschiedenis letterlijk in elkaar zijn gebouwd.
La Muralla is tegenwoordig juist een tuin
Van de oude vesting van Mijas zijn delen van muren en een toren bewaard gebleven of gereconstrueerd.
Waar vroeger verdediging centraal stond, liggen nu de Jardines de la Muralla. De tuinen zijn aangelegd met bloemen die gedurende verschillende seizoenen bloeien en langs de rand bevinden zich uitzichtpunten over de Costa del Sol.
Dit is wat ons betreft een van de mooiste plekken in het dorp.
U kijkt vanaf een middeleeuwse verdedigingslocatie over een moderne kuststrook die op sommige plekken honderden meters lager ligt.
Op heldere dagen begrijpt u meteen waarom men juist hier een versterkte nederzetting bouwde.
Plaza de la Constitución is letterlijk uit een natuurramp ontstaan
Midden in het dorp ligt Plaza de la Constitución.
De huidige fontein en stenen banken werden gemaakt door de lokale marmerbewerker Galiano met materiaal dat na een verwoestende overstroming op 2 november 1884 door het water was meegesleurd.
Dat maakt de inrichting van het plein tot een tastbare herinnering aan een gebeurtenis die het dorp zwaar trof.
Tegenwoordig is het vooral een levendige plek met terrassen en doorgangen richting het historische centrum.
Mijas-marmer kwam door heel Spanje terecht
De bergen boven Mijas leverden niet alleen mooie uitzichten.
In de zeventiende en achttiende eeuw waren marmer en zogenaamde falsa ágata uit de Sierra de Mijas belangrijke exportproducten. Het materiaal werd gebruikt in onder meer de kathedraal van Málaga, het aartsbisschoppelijk paleis van Sevilla en religieuze gebouwen in Sevilla, Granada en Burgos.
Dat is een mooi detail wanneer u door het dorp loopt.
De bergen die nu vooral wandelaars aantrekken waren eeuwenlang ook een bron van bouwmateriaal en inkomen.
De Virgen de la Peña zit letterlijk in de berg
Vlak bij het grote uitzichtpunt El Compás ligt de Ermita-Santuario de la Virgen de la Peña.
Dit is geen normaal gebouwd kerkje. Een groot deel van het heiligdom is uit de travertijnrots gehakt. Volgens de lokale overlevering werd het in de tweede helft van de zeventiende eeuw uitgehouwen door de karmeliet Diego de Jesús, María y San Pablo.
Binnen bevindt zich het beeld van de Virgen de la Peña, patrones van Mijas.
De legende vertelt dat twee herderskinderen het beeld in 1586 ontdekten nadat een duif hen naar de plek had geleid.
8 september is daarom de belangrijkste dag van Mijas Pueblo
De feestdag van de Virgen de la Peña valt op 8 september en is een officiële lokale feestdag in Mijas.
In 2026 wordt de Feria de Mijas gehouden van 7 tot en met 12 september, met het officiële openingswoord al op 6 september. Op 8 september vindt 's ochtends de mis plaats in de Iglesia de la Inmaculada Concepción en 's avonds trekt de Virgen de la Peña in processie door de belangrijkste straten van Mijas Pueblo.
Wie Mijas Pueblo rustig wil bekijken, zou dus niet precies deze dagen kiezen.
Wie juist het dorp volledig in feeststemming wil meemaken, moet er dan wél zijn.
Een klein wit kapelletje nog hoger in de Sierra
Boven het dorp ligt de Ermita del Calvario.
U bereikt haar via een wandelpad door de pijnbomen dat wordt gemarkeerd door ijzeren kruisen. Tijdens de Semana Santa wordt dit pad gebruikt voor een kruisweg. De kapel zelf is voornamelijk op vrijdagmiddagen tijdens de vastentijd geopend.
Ook wanneer de kapel gesloten is, is de wandeling interessant.
Vanaf hier krijgt u een prachtig uitzicht over Mijas Pueblo en de kust.
Het is bovendien het begin van het echte berglandschap.
De Sierra de Mijas begint vrijwel aan de laatste huizen
Een groot voordeel van Mijas Pueblo is dat de natuur letterlijk tegen het dorp aan ligt.
Vanaf het Mirador de Mijas Pueblo begint een netwerk van gemarkeerde en zelfgeleide wandelroutes door de Sierra de Mijas. De gemeente heeft verschillende routes uitgezet die onderling gecombineerd kunnen worden.
De Sierra bevat pijnbossen, mediterrane struikvegetatie en een opvallend rotsachtig landschap.
Voor wandelaars is dat een heel andere Costa del Sol dan de boulevard en stranden beneden.
U kunt 's ochtends in een wit dorp ontbijten en enkele minuten later volledig tussen de bergen lopen.
Die bergen maken permanent wonen ook anders
Mijas Pueblo ligt aanzienlijk hoger dan de kust.
Dat betekent fantastische uitzichten, maar ook hoogteverschillen, hellende straten en een iets andere beleving van temperatuur en wind dan direct aan zee.
Bij een permanente woning zouden wij daarom vooral kijken naar oriëntatie en winterzon.
Een zuidgerichte woning met vrij uitzicht kan in januari heerlijk zijn. Een huis dat tegen een berghelling ligt en vroeg in de schaduw verdwijnt kan heel anders aanvoelen, ondanks dat beide advertenties ‘Mijas Pueblo’ vermelden.
Dan natuurlijk: de Burro Taxi
We kunnen Mijas Pueblo onmogelijk bespreken zonder de Burro Taxi.
De traditie ontstond begin jaren zestig. Arbeiders die na hun werk op een ezel naar huis reden, werden door toeristen gevraagd om met de dieren op de foto te gaan of een ritje te maken. De fooien bleken soms hoger te zijn dan het loon dat de arbeiders die dag hadden verdiend en zo ontstond uiteindelijk een toeristische dienst.
De ezeltaxi's groeiden uit tot een internationaal herkenbaar symbool van Mijas.
De gemeente vermeldt momenteel ongeveer zestig burro-taxi's en acht rijtuigen binnen de dienst.
Tegelijkertijd wordt er steeds meer over dierenwelzijn gesproken
De burro-taxi is niet onomstreden en juist daarom is het goed om de actuele situatie te benoemen.
De gemeente heeft regels over onder andere werktijden bij hoge temperaturen, rust, maximaal gewicht en veterinaire controles. Op de gemeentelijke website staan zelfs veterinaire rapportages uit mei en juli 2026 gepubliceerd. Daarnaast staat voor 2026 opnieuw een wijziging van de gemeentelijke verordening gepland om de regelgeving verder aan te passen aan actuele normen voor dierenwelzijn.
Voor ons hoort dat bij een eerlijk verhaal over Mijas.
U kunt de Burro Taxi als cultureel en historisch verschijnsel interessant vinden zonder dat u daarom zelf per se een rit hoeft te maken.
De arena ziet er van buiten bijna uit als een huis
Een ander vreemd bouwwerk is de Plaza de Toros de Mijas.
De arena werd in 1900 op verzoek van inwoners gebouwd en op 8 september van dat jaar geopend. De ingang is zo wit en kleinschalig dat hij bijna in het straatbeeld verdwijnt.
Maar de grootste bijzonderheid zit achter de gevel.
De arena is ovaal in plaats van rond en behoort daarmee tot de weinige stierenarena's van Spanje met deze vorm.
Historisch vonden er ook encierros plaats waarbij dieren via de straten naar de arena werden gebracht. Die worden tegenwoordig niet meer gehouden.
Een museum in een woonwagen vol miniaturen
Nog zo'n typisch Mijas-verhaal is het Carromato de Mijas.
Het miniaturenmuseum werd in 1972 geopend nadat Juan Elegido Millán, die als artiest optrad onder de naam Profesor Max, zijn verzameling in Mijas vestigde.
De collectie bevat werken uit tientallen landen.
Daar zitten behoorlijk bizarre voorbeelden tussen: aangeklede vlooien, een balletdanseres uit een tandenstoker, een zeeslag op de kop van een speld en een versie van Het Laatste Avondmaal op een rijstkorrel.
Dit is precies zo'n klein museum waar u normaal misschien aan voorbij zou lopen, maar dat kinderen én volwassenen verrassend leuk kunnen vinden.
Picasso en Dalí midden in een wit dorp
Mijas heeft daarnaast het Centro de Arte Contemporáneo – CAC Mijas.
De collectie omvat meer dan 400 werken en bevat onder meer werk van Picasso, Dalí, Braque en Foujita. Een belangrijk deel bestaat uit grafisch werk, keramiek en andere werken van Picasso.
Dat levert een grappig contrast op.
Buiten loopt u door een traditioneel wit Andalusisch dorp en een paar minuten later staat u binnen bij moderne Europese kunst.
De Casa Museo laat het Mijas van vóór het toerisme zien
Voor ons is de Casa Museo – Museo Histórico-Etnológico misschien nog interessanter.
Het museum is gevestigd in het voormalige gemeentehuis en laat het dagelijkse leven van vroeger zien met landbouwgereedschap, een traditionele keuken, wijn- en olieproductie, visserij, espartowerk en informatie over de marmerwinning.
Dat is belangrijk, want Mijas Pueblo lijkt tegenwoordig bijna volledig rondom bezoekers, horeca en mooie straatjes te draaien.
Het museum herinnert eraan dat de meeste inwoners vroeger gewoon hard werkten in landbouw, steengroeven en ambachten.
En dan staat daar ineens de slaapkamer van ‘El Topo de Mijas’
In de Casa Museo bevindt zich bovendien een reconstructie van de kamer waarin Manuel Cortés Quero zich schuilhield.
Cortés was de laatste Republikeinse burgemeester van Mijas vóór het einde van de Spaanse Burgeroorlog. Nadat hij in 1939 naar het dorp terugkeerde, dook hij onder en leefde hij ongeveer dertig jaar verborgen om vervolging door de dictatuur te voorkomen.
Pas veel later kon hij weer openlijk naar buiten komen.
Zijn verhaal werd internationaal bekend als een van de verhalen over de zogenoemde topos — mensen die na de burgeroorlog jarenlang verborgen leefden.
Het is een behoorlijk aangrijpend contrast met het vrolijke toeristische beeld van Mijas.
Mijas is bovendien officieel een ambachtsgebied
Sinds 2018 heeft Mijas de status Zona de Interés Artesanal.
Volgens de gemeentelijke toeristische dienst is het de enige gemeente in de provincie Málaga met deze erkenning. Ambachten die nog worden beoefend zijn onder andere zilverreliëf, espartowerk, vlechtwerk, inlegwerk en leerbewerking.
In Mijas Pueblo ziet u daardoor nog verschillende kleine winkels en ateliers die verder gaan dan alleen standaard souvenirs.
En gratis flamenco op het plein
In de zomer van 2026 organiseert de gemeente opnieuw gratis flamenco-optredens in Mijas Pueblo.
Iedere woensdag zijn er optredens op Plaza Virgen de la Peña en op zaterdag op Plaza de la Constitución, beide om 12.00 uur. Volgens de gemeente bestaat deze traditie inmiddels al meer dan dertig jaar.
Dat is toeristisch, zeker.
Maar het werkt ook gewoon goed in zo'n decor.
Wat eet u in Mijas Pueblo?
De lokale keuken is veel meer berg en campo dan strand.
De toeristische dienst noemt onder andere gazpachuelo, maimones, cachorreñas, salmorejo en ajoblanco als traditionele gerechten. Ook lokaal brood, buñuelos, hornazos en gekaramelliseerde amandelen horen bij de traditionele keuken.
Ajoblanco met Málaga-druiven is bijvoorbeeld een mooie keuze op een warme dag.
En wanneer u door Mijas Pueblo loopt ruikt u vrijwel gegarandeerd ergens de almendras garrapiñadas.
Het contrast met de internationale restaurants is groot
Tegelijkertijd woont in Mijas een enorme buitenlandse gemeenschap.
Dat merkt u in horeca en dienstverlening. Naast Andalusische restaurants vindt u een grote internationale keuze en in de bredere gemeente worden tientallen nationaliteiten bediend door een speciale gemeentelijke afdeling voor buitenlandse inwoners. Die afdeling bestaat al sinds 1985 en was volgens het Ayuntamiento de eerste gemeentelijke dienst van dit type in Spanje.
In 2024 alleen al behandelde deze afdeling meer dan 28.000 vragen van buitenlandse inwoners.
Voor mensen die naar Spanje emigreren kan dat praktisch prettig zijn.
Mijas Pueblo zelf voelt wel anders dan Mijas Costa
Toch moet u die internationalisering niet verkeerd interpreteren.
Mijas Pueblo ontvangt enorm veel buitenlandse bezoekers en bewoners, maar het ruimtelijke karakter is nog steeds dat van een historisch bergdorp.
In La Cala de Mijas krijgt u juist boulevard, strand en een compleet andere woningmarkt.
In Las Lagunas zit u veel meer in een stedelijke woonomgeving die praktisch tegen Fuengirola aanligt.
Daarom zeggen wij bij woningzoekers liever niet simpelweg: “Mijas lijkt ons leuk.”
Eerst moet duidelijk worden welk Mijas u bedoelt.
Wonen in het historische centrum
Wie droomt van witte straatjes kan in het historische centrum fantastische woningen vinden.
Traditionele huizen hebben soms dikke muren, patio's, balkons of dakterrassen met uitzicht richting zee.
Maar dezelfde geschiedenis brengt praktische vragen mee.
Straten kunnen smal zijn, parkeren ligt niet altijd voor de deur en sommige woningen zijn alleen via trappen of steile straten bereikbaar.
Voor een vakantiehuis kan dat romantisch zijn.
Voor dagelijks wonen met kinderen, boodschappen of beperkte mobiliteit kan het ineens minder praktisch worden.
Buiten de oude kern vindt u meer ruimte
Rondom het historische centrum liggen woonzones met villa's, geschakelde woningen en urbanisaties.
Daar krijgt u vaker eigen parkeerruimte, zwembad, grotere terrassen en vooral dat beroemde uitzicht over de Costa del Sol.
Hoe verder u tegen de berg woont, hoe belangrijker een auto wordt.
Ook toegangswegen, hellingen en winterzon moeten dan meewegen.
Een woning met spectaculair zeezicht is niet automatisch de woning met de makkelijkste dagelijkse bereikbaarheid.
Mijas Pueblo of de kust?
Dit is misschien wel de belangrijkste keuze.
In Mijas Pueblo woont u in de bergen en rijdt u naar het strand.
In La Cala de Mijas woont u juist direct aan zee en rijdt u omhoog wanneer u het witte dorp wilt bezoeken.
Hemelsbreed is de afstand niet enorm, maar het dagelijkse leven is compleet anders.
Wie iedere ochtend over een boulevard wil wandelen, moet niet voor het uitzicht vanuit Mijas Pueblo kiezen en daarna verbaasd zijn dat de zee beneden ligt.
Wie juist rust, berglucht, witte straten en uitzicht wil, kan Mijas Pueblo veel aantrekkelijker vinden.
Fuengirola ligt praktisch onder de berg
Voor dagelijkse voorzieningen is de ligging handig.
Fuengirola ligt direct beneden en beschikt over winkels, treinverbinding naar Málaga en de luchthaven, grote supermarkten, medische voorzieningen en allerlei stedelijke diensten.
Van Mijas Pueblo rijden bovendien bussen richting Fuengirola en andere delen van de gemeente.
Toch zouden wij voor permanent wonen in veel gevallen een auto aanraden.
Vooral wanneer school, sport, werk en boodschappen zich over meerdere delen van Mijas en Fuengirola verspreiden.
Een woning kopen in Mijas Pueblo
Bij een huis kopen in Mijas Pueblo zouden wij eerst onderscheid maken tussen drie zones: historisch centrum, woonwijken direct rondom het dorp en vrijstaande woningen verder tegen de Sierra.
In het historische centrum draait het om karakter en loopafstand. Rond het dorp krijgt u gemakkelijker parkeren en modernere woningen. Verder buiten de kern komen villa, terrein en panorama's sterker in beeld.
Bij oudere woningen controleren we extra goed dak, vocht, installaties en eventuele beschermde elementen.
Bij villa's en landelijke woningen zijn juist registratie van woning, zwembad en bijgebouwen, classificatie van de grond en toegangswegen belangrijk.
Kijk vooral niet alleen overdag
Mijas Pueblo kan overdag behoorlijk druk zijn met bezoekers.
Tourbussen stoppen bij het centrum en bekende straatjes kunnen tijdens piekuren vol lopen.
Daartegenover staan de vroege ochtend en avond, wanneer veel dagbezoekers verdwenen zijn en het dorp een totaal andere sfeer krijgt.
Wanneer u serieus overweegt hier permanent te wonen, zouden wij daarom altijd een avond én vroege ochtend in de gewenste straat doorbrengen.
Dat vertelt u veel meer dan een bezichtiging om twaalf uur 's middags.
Waarom Mijas Pueblo het ontdekken waard is
Begin bij El Compás en de Ermita de la Virgen de la Peña en kijk eerst uitgebreid over de kust.
Loop daarna door het historische centrum richting Plaza de la Constitución, de Iglesia de la Inmaculada Concepción en de Jardines de la Muralla.
Bekijk de bijzondere Plaza de Toros en kies daarna tussen het miniaturenmuseum, CAC of de Casa Museo.
Heeft u stevige schoenen bij u, loop dan verder omhoog richting de Ermita del Calvario of een van de wandelpaden door de Sierra.
En blijf vooral tot de dagbezoekers weer naar beneden zijn gereden.
Dan verandert Mijas Pueblo opnieuw in een bergdorp.
Fenicische ‘ogen van Astarte’, een islamitisch stratenplan, marmer uit de Sierra, een kerk met verdedigingstoren, een kapel in de rots, een ovale arena, een burgemeester die dertig jaar ondergedoken leefde en ondertussen altijd die Middellandse Zee beneden aan de horizon.
Groetjes uit Mijas Pueblo!
